EM

Fot. EM I będzie kontrowersyjnie i będzie sprzecznie. I niewątpliwie ten tekst pozostawi po sobie kilka niedomówień i kłębiących się myśli. Ale to dobrze. Skoro na temat rzucamy sex*, a więc kobietę i mężczyznę, to domysły i komplikacje wbijają nam się do głowy odruchowo.

Fot. EM

Fot. EM        Nawet w tych koszmarnych ciemnościach nie odczuwała strachu. Ciemna głębia na próżno próbowała ją przerazić. Stała wyprostowana, ramiona wsparła na piersiach. Rozglądała się przelotnie badając przestrzeń w jakiej się znajduje. Jej wzrok sięgał długości palców u rąk i bezlitośnie ginął w mroku. Straciła poczucie czasu. Nie pamiętała już kiedy i jak się tu znalazła. Wiedziała, że jedyne co powinna robić, to czekać. -Jaki ma pani bagaż? – zadźwięczał donośny głos. -Słucham? Kobieta uniosła z zaciekawieniem brwi. Przymrużyła oczy i próbowała dostrzec zarys postaci, która się do niej zwróciła. -Jaki ma pani bagaż? Ukazał się niespodziewanie, niedaleko miejsca, w którym się znajdowała. Był to starszy mężczyzna. Na jego głowie spoczywał okrągły kapelusz, a na twarzy o widoczność konkurowały ze sobą zmarszczki i siwa broda. Wbił wzrok w kobietę i oczekiwał odpowiedzi. -Czterdziestopięcioletni – odparła. -Oho, słabiutko – prychnął. Ko...

„Światło między oceanami” „ Mogę zgnić, rozpamiętując przeszłość, do końca życia nienawidzić ludzi za to, co się stało, albo wybaczyć i zapomnieć. To nie takie proste, ale dużo mniej męczące. Wybaczasz tylko raz, a urazę żywisz każdego dnia...” Fot. EM Czy kiedykolwiek czytaliście taką książkę, która brutalnie targając waszymi uczuciami i tak nie pozwoliła porzucić siebie w kąt? Literacki debiut M. L. Stedman zaprowadził mnie w głąb najbardziej tajemniczego miejsca jakim jest serce człowieka. To powieść z rangi tych emocjonalnych i uczuciowych historii, które na długo będą błąkać się w myślach. I chociaż nigdy nie przypuściłabym, że melancholijna opowieść tak mi się spodoba, to teraz śmiało mogę stwierdzić, że jest jedną z moich ulubionych książek. Jednakże, do tego typu powieści trzeba się w pewien sposób ustosunkować. Mnie osobiście odrzucają romansidła-tłamsidła. Przełamałam się. Zaczęłam czytać. I nie mogłam skończyć. Uzależniona brnęłam dalej nie będąc w st...

Fot. EM Zżerała was kiedyś i niejednego pożarła całkowicie. Wymykając się z wąskich i pohamowanych myśli moralnych dobiła w zaułku i pogrążyła. Zazdrość jest dręcząca, a w duecie z gniewem serwuje nieapetyczny zestaw niechcianych skutków. Efekt tragiczny, chociaż niektórym robi na zdrowie. I to w takim stopniu, że mobilizuje i przechodzi w pewność siebie, stabilizując na gruncie i zapewniając wiarę. Tylko jak znaleźć w zazdrości tak szlachetny pozytyw, by czerpać z niej garściami niżeli garściami dostawać od niej depresją w twarz? Michał kiedyś wytłumaczył mi pewną sprawę - w życiu zawsze masz wybór. Nawet w najgorszej sytuacji to ty decydujesz. I basta. - Michał ma uroczą dziewczynę, pasje, talent i niebywałą odwagę. Odwagę, która pozwala mu czerpać z życia i niemal wyłupać wszelką, nawet najdrobniejszą korzyść. Życie zwaliło go z nóg niejednokrotnie. Najpierw czarował oczkami, a potem za te oczka otrzymywał limo pod okiem. To go nie zniechęciło. Zazdrościł tym, którzy są wyż...

Fot. EM Chciałabym tak usiąść i zacząć pisać o miłości. Zrobić to tak cholernie dobrze, żeby móc później wracać do tego tekstu i chłonąć z niego garstkę dobroci i motywacji. Chciałabym napisać o miłości, która płynie mi żyłach, stawia na nogi, rozkłada na łopatki, rozpieszcza i rani. Napisać o mojej miłości.